Leczenie schorzeń kręgosłupa




Ortopedika oferuje kompleksowe leczenie schorzeń kręgosłupa m.in.:




Kręgosłup lędźwiowy:

• Discektomia lędźwiowa wykonywana techniką mikrochirurgiczną (mikrodiscektomia) lub w technice endoskopowej
◦ discektomia to metoda leczenie dyskopatii, polegająca wycięciu całego dysku bądź jedynie jego fragmentu, który uciska na korzenie nerwów, powodując objawy bólowe.
• Discektomia lędźwiowa ze stabilizacją międzykolcową
• Stabilizacja międzykolcowa
◦ jest to zabieg polegający na wprowadzeniu implantu pomiędzy wyrostki kolczyste kręgów na poziomie zwyrodniałego dysku. Dzięki implantom zmniejsza się ucisk kręgosłupa na krąg, prowadząc do zmniejszenia bólu
• Stabilizacja transpedikularna w odcinku L/S ze stabilizacją międzytrzonową TLIF/PLIF – w leczeniu choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa, deformacji kręgosłupa, złamań i/lub zmian nowotworowych w kręgosłupie
◦ stabilizacja transpedikularna, czyli przeznasadowa, to zabieg w którym ortopeda bądź neurochirurg dokonuje zespolenia nasad kręgów. Dzięki temu możliwe jest odtworzenie krzywizny kręgosłupa i stabilizacja kręgów
• Korekcja deformacji kręgosłupa w odcinku L/S




Stabilizacja stawu krzyżowo-biodrowego w technice minimalnie inwazyjnej
◦ jest to zabieg w którym chirurg umieszcza specjalny implant w stawach krzyżowo-biodrowych i stabilizuje go. Jest to wskazane w takich jednostkach chorobowych jak: zwyrodnienia stawu krzyżowo-biodrowego, poporodowe bóle krzyża, uraz, pooperacyjny nacisk po zespoleniu lędźwiowym




Stabilizacja stawu międzykręgowego – typu FacetWedge
◦ FacetWedge to metalowy implant, którego zadaniem jest stabilizacja konkretnych kręgów. Wskazaniami do zastosowania tej techniki są: zwyrodnienie krążków międzykręgowych, zwyrodnienie powierzchni stawowych kręgów czy pseudoartroza. Główną zaletą tego zabiegu jest możliwość przeprowadzenia go w technice mikroinwazyjnej, co pozostawia mniejszą bliznę, mniej powikłań i krótszy okres hospitalizacji i rekonwalescencji.




Kręgosłup piersiowy:
• Discektomia piersiowa
• Stabilizacja transpedikularna w odcinku piersiowym kręgosłupa – w leczeniu choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa, deformacji kręgosłupa, złamań i/lub zmian nowotworowych w kręgosłupie.
• Korekcja deformacji kręgosłupa w odcinku piersiowym- skolioza, choroba Scheuermanna
Kręgosłup szyjny:
• Discektomia szyjna z artodezą – usztywnienie operowanego segmentu
• Discketomia szyjna z artroplastyką (ruchoma proteza dysku)
• Stabilizacja szyjna i szyjno-piersiowa z dostępu tylnego
• Stabilizacja szyjno-potyliczna
• Stabilizacja C1-C2 w przebiegu niestabilności
• Korporektomia szyjna ze stabilizacją przednią lub 360st.(stabilizacja przednia+tylna)
◦ jest to operacja kręgosłupa, polegająca na usunięciu znacznej części trzonu kręgu i dodatkowe wzmocnienie otaczających kręgów. Wskazana jest po urazach kiedy doszło do złamania trzonu kręgu, po usunięciu guza nowotworowego w danym kręgu bądź przy zaawansowanej chorobie zwyrodnieniowej, kiedy inne operacje nie przyniosły spodziewanego efektu
Minimalnie inwazyjna chirurgia kręgosłupa- zabiegi stablizacji transpedikularnej w odcinku lędźwiowym i piersiowym kręgosłupa w technice przezskórnej, stabilizacje TLIF w technice przezskórnej




nne metody leczenia kręgosłupa:

• Kompleksowe zabiegi rewizyjne po nieudanych zabiegach chirurgii kręgosłupa

• Minimalnie inwazyjne techniki leczenia złamań kompresyjnych kręgosłupa

• Kyfoplastyka – odtworzeniem kształtu trzonu

• Wertebroplastyka – wzmocnienie złamanego kręgu cementem kostnym

• Wertebroplastyka z leczeniu naczyniaków kręgów piersiowych i lędźwiowych

• Selektywna blokada korzenia rdzeniowego pod kontrolą radiologiczną

• Termolezja

• Terapia wewnątrzdyskowa

• Discogel

• Podanie autogennych komórek macierzystych do krążka międzykręgowego (dysku)


Uraz czy złamanie kręgosłupa może dotyczyć różnych odcinków oraz różnych struktury anatomicznych takich jak: kości, dyski, więzadła czy też stawy międzykręgowe. Niefizjologiczne siły działające na kręgosłup mogą powodować niestabilność w zakresie struktur kostnych, dyskowo-więzadłowych z podwinięciami kręgów i/lub z ich przemieszczeniem – patologie te mogą występować pojedynczo lub jednocześnie.

W ostatnich latach dokonał się bardzo duży postęp w leczeniu chirurgicznym urazów kręgosłupa. Wynika to z coraz większego zrozumienia podstaw biomechaniki i jest efektem intensywnych badań laboratoryjnych i rosnącego doświadczenia klinicznego w połączeniu z ogromnym postępem technologicznym i stosowaniem wyrafinowanych technik i materiałów.

Obecnie w operacjach kręgosłupa, w zależności od wskazań, wykorzystujemy dostępy do kręgosłupa przednie, tylne lub w połączeniu (360 stopni).




Celem leczenia kręgosłupa jest obarczenie uciśniętych struktur nerwowych (usunięcie ucisku), ustabilizowanie kręgosłupa z odtworzeniem lub zachowaniem jego fizjologicznych krzywizn, z zapewnieniem optymalnych warunków do gojenia się wszystkich struktur kręgosłupa.

Stosowane powinny być techniki, które minimalizują uraz okołooperacyjny – z oszczędzaniem mięśni, stawów i kości nienaruszonych urazem, stosowane są możliwie najkrótsze konstrukcje.

• Urazy kręgosłupa w tym złamania osteoporotyczne

◦ leczenie kręgosłupa po urazie wymaga dokładnej diagnostyki i najczęściej leczenia operacyjnego. Polega ono na rozmaitych, zależnych od indywidualnych potrzeb pacjenta, zespoleń kręgów i wzmacniania ich metalowymi implantami. Osteoporoza, która przyczynia się do większej łamliwości kości, nie jest przeciwskazaniem do leczenia operacyjnego, jednakże częściej wywołuje powikłania.