Bohaterami naszych czasów są sportowcy wysokiego wyczynu. To dla nich kibice są w stanie znosić wszelkie niewygody, jechać na drugi koniec świata, kupować koszulki z ich nazwiskami czy nadawać swoim dzieciom imiona sportowych idoli. Są wzorem do naśladowania w dziedzinie nie tylko sportu, ale i mody, czy też szeroko pojętego stylu życia.

Nieodłącznym elementem sportu są urazy i kontuzje wymagające szybkiego, nowoczesnego i efektywnego leczenia. Sportowiec wysokiego wyczynu to osoba, która przeszła „ostrą selekcję”. To przeważnie człowiek młody o niezwykle wysokim potencjale biologicznym, który jest w stanie bardzo szybko powrócić do aktywności po nawet bardzo ciężkim urazie. Lecz sportowcy wyczynowi stanowią tylko kilka procent całej populacji uprawiającej sport.

Czy osoba amatorsko uprawiająca sport może się spodziewać takich samych wyników leczenia urazu? Czy 40 letni prawnik z uszkodzeniem więzadła krzyżowego przedniego ma być tak samo leczony jak 23-letni piłkarz wysokiego wyczynu i spodziewać się równie szybkiego powrotu do zdrowia? Jak leczyć 50-letniego „Ironmana” ze złamaniem zmęczeniowym, czy uszkodzeniem chrząstki?

Czy plan treningowy kobiety po menopauzie przygotowujący do przebiegnięcia maratonu ma być inny niż dla zawodniczki 30 letniej? Jakie sygnały dawane nam przez ciało mogą być zwiastunem czegoś poważnego?

Na takie i inne pytania ma nam dać odpowiedź organizowana przez Centrum Chirurgii Specjalistycznej Ortopedika i Komisję Medyczną Polskiego Komitetu Olimpijskiego konferencja „Sportowiec amator” adresowana do szerokiego grona specjalistów, w tym lekarzy, fizjoterapeutów, trenerów jak i samych sportowców.


Andrzej Mioduszewski
Kierownik medyczny Centrum Chirurgii Specjalistycznej Ortopedika

Hubert Krysztofiak
Przewodniczący Komisji Medycznej PKOL

PATRONAT:

SPONSORZY:


PARTNERZY: